Jelenia Góra, dnia 17 czerwca 2008 r.
Słów kilka o Stanisławie Rażniewskim, Instruktorze Wykładowcy PZN, twórcy Aesculapa i Łysej Góry.

Jak krótko i zwięźle przedstawić tatę, jego pracę, dorobek sportowy, marzenia? Trudne to zadanie. Upłynęło tyle lat od czasu pierwszych lekcji narciarstwa czy tenisa, których mi udzielał. Szczegóły zacierają się w pamięci... Narciarstwo i tenis to pasje Stanisława Rażniewskiego. Tego trzyma się całe życie. Kocha sport i działa na rzecz wychowania dzieci i młodzieży. Jednocześnie potrafi pogodzić pracę zawodową z rodzinnymi obowiązkami. Przekonuje do narciarstwa swoją żonę Teresę. I od samego początku wspólnie wychowują swoich synów na narciarzy. Michał i Tomasz są instruktorami. Współdziałają na tym polu do dnia dzisiejszego, uzupełniając się wzajemnie, dzieląc obowiązkami w prowadzeniu Szkoły Narciarskiej Aesculap (Tomek wspiera rodzinę duchowo z dalekiej Kanady - teraz dzięki Internetowi kontakt jest niezwykle łatwy).

Odkąd sięgam pamięcią, słyszę o tacie słowa wypowiadane z szacunkiem, zawsze z domieszką podziwu, a jednocześnie okraszone szczerym uśmiechem, nieraz dobrą anegdotą. Ludzie znają go od najlepszej strony - pogodnego nauczyciela, oddanego całym sercem swoim dzieciom, zawodnikom. Nauczyciela z powołania. Pasjonata, dla którego nie ma rzeczy niemożliwych. Oto fakt wybudowania stacji narciarskiej na Łysej Górze przy Szkole Narciarskiej... Kiedy sprawa ruszała, kręcono głowami z niedowierzaniem. Niektórzy się drwiąco uśmiechali... A jednak... Teraz jeździmy na nartach w Górach Kaczawskich... Zanim do tego dochodzi, tata wyjeżdża na zawody, zabiega o sprzęt dla reprezentantów klubów, w których pracuje ("Stal Cieplice" liczy się w światku narciarstwa alpejskiego). Biega po urzędach, załatwia sprawy, prosi... pokonuje mury urzędniczej machiny, rzadko się gniewa na przeciwników. >>>

Kiedy w 1970 roku zakładaliśmy Szkołę Narciarską Aesculap nie sądziliśmy, że rozrośnie się ona do takich rozmiarów. Początki były trudne, a ilość osób uczestnicząca w zajęciach znikoma. Nikt o nas nie wiedział, trudno było funkcjonować i zapewnić dobry poziom szkolenia bez własnej bazy. Tułaczka po różnych stacjach narciarskich przez kolejne lata była złem koniecznym, dojazdy autobusem, stracone godziny w kolejkach do wyciągów, uzależnienie od kapryśnej pogody w Karkonoszach - to tylko niektóre problemy, z jakimi spotykaliśmy się na co dzień. Ale niektóre marzenia - jak wiadomo - spełniają się. Niemożliwe stało się możliwym. Najpierw raz w tygodniu, później w każdą sobotę i niedzielę ekspediowaliśmy w góry dzieci, ich rodziców a nawet dziadków. Udało się zarazić białym szaleństwem całe rodziny.

Było nas coraz więcej. Trzeba się było lepiej organizować, zaplanować działania, pomyśleć o założeniu siedziby, zadbać o kadrę instruktorską... Później zmaterializować marzenia o własnych wyciągach narciarskich, zadbać o reklamę, a przede wszystkim wypracować markę szkoły, co miało zapewnić coroczny, stały napływ dzieci. Miało to niebagatelne znaczenie, ponieważ od początku istnienia utrzymywaliśmy się z czesnego wpłacanego przez uczestników. Walcząc przy okazji z zarzutami "prywaty" wysuwanymi przez ówczesne władze i przeciwników "z urzędu" , rekrutujących się głównie z biorców dotacji państwowych, czyli szkółek i klubów sportowych. Było trudno wychować wybitnych zawodników w tym czasie, gdyż jak tylko osiągali przyzwoity poziom, byli natychmiast przechwytywani przez kluby, w których prawie wszystko otrzymywali za darmo: narty, wyjazdy (choć jakość szkolenia w Aesculapie miało decydujące znaczenie, często mniej zamożni uczestnicy decydowali się na przejście). W większości przypadków rodzice woleli jednak zapłacić czesne... Warto było. Tym bardziej, że uczestniczenie w zajęciach w naszej szkole i klubie gwarantowało jazdę po bramkach jak również uzyskiwanie odpowiedniego poziomu technicznego i sportowego, a co za tym idzie - duże możliwości zaliczenia kursów na stopnie instruktorskie. Wynikało to z faktu, że zabiegaliśmy i co roku otrzymujemy licencję (po spełnieniu określonych warunków) PZN na prowadzenie działalności szkoleniowej i kursów kadrowych. Młodzież, którą wychowujemy przez lata ma szansę podjąć pracę po uzyskaniu kwalifikacji i uczyć jazdy na nartach... swoich młodszych kolegów z Aesculapa. >>>

Na początku trochę historii... Uzbierało się już sporo najróżniejszych tekstów o Szkole i Klubie. W końcu istniejemy już 37 lat.

Pierwszą znaczącą publikacją propagującą działalność Szkoły (ze względu na szeroki zasięg pisma) był fotoreportaż Niny Smolarz zamieszczony w POLSCE nr 45(273) z roku 1977. Ukazał się on z krótkim, aczkolwiek wymownym tekstem, który w zasadzie można porównać z ówczesnym programem AESCULAPA. Oto cytat z owej publikacji: "[...] Sport wyczynowy uprawiają nieliczni. Kibicują miliony. Istnieje jednak trzecia, najkorzystniejsza dla człowieka forma sportu: UCZESTNICTWO. Szkoła Narciarska "Aesculap" w Jeleniej Górze zrzesza 150 osób w wieku od 4 do 45 lat. Rodzice zapisują swoje dzieci, obserwują ich postępy, a potem nabierają ochoty i odwagi i ... stają się również naszymi uczniami. W każdą niedzielę podczas całego roku szkolnego wyjeżdżają w góry znajdując tu radość i wspólną zabawę [...]"

W ilustrowanym magazynie turystycznym "Światowid" (imt) z grudnia 1984 r. wydrukowano następny artykuł o Szkole. Obok zamieszczono fotoreportaż "Hu-hu-ha, zima zła ..." autorstwa Kajetana Adamowskiego, którego komentarz pod zdjęciami był również w podobnym tonie jak poprzedni: "[...] Rozbrajają nawet spiętych wyczekiwaniem narcuarzy w przywyciągowych kolejkach. Zawsze jakiś rodzic za nich odstoi, a potem wysypują się te drobinki z czerwonymi od mrozu policzkami i trzeba czekać, aż wszystkie zabiorą się do góry. No, ale dzieciaki S.A. tak sympatyczne, że nie sposób się skrzywić... Przezabawnie szusują po stoku. Raz gęsiego za "panem" lub "panią" powtarzając z milusińskim wdziękiem każdą ewolucję. To znów bez kijków, trzymając się za ręce. Łatwe? Może by państwo spróbowali - zabawa ma miejsce na Małej Kopie ... [...]"

Nie brakowało też artykułów o poważniejszej treści. Wiesław Darkiewicz w "Dzienniku Polskim" z dnia 13.03.88 r. przedstawia AESCULAPA jako organizację walczacą o "[...] nowe zagospodarowanie i ład przestrzenny ziem górskich, aby zdrowego człowieka można było na powrót wprowadzić w zdrową górską przyrodę XXI wieku." [...]

Także Bogdan Mościcki w Gościńcu (1 stycznia 1988 r.) w swoim artykuje pt. "Mikrostacja Sportów Zimowych", pisze o ówczesnej sytuacji turystyki w Jeleniogórskiem i miejscu, jakie zajmuje AESCULAP w rozwoju regionu. Oto krótkie jego fragmenty, które są już dzisiaj, w pełnym tego słowa znaczeniu, HISTORYCZNE, gdyż duża część projektów i planów, o których mowa, już się ziściła: "[...] Stanisław Rażniewski, wiceprezes "Aesculapa" i główny animator opisanych tu działań zapowiedział, że chyba jeszcze tej zimy ruszy "Jumbo-matic" długości 450 m, usytuowany na zboczu góry Widok po stronie wsi Chrośnica. Jako drugi powstaje orczykowy wyciąg narciarski (900 m dł.) na północno-wschodnim zboczu Łysej Góry - także od strony wsi Chrośnica, który zostanie oddany do eksploatacji w czwartym kwartale 1988 roku. Głównym zaś wyciągiem w tym rejonie ma być w latach 90-tych 1150 metrowy orczyk na północnym zboczu Łysej Góry (708 m npm) {ten projekt nie doszedł do skutku - przyp. MR}. Tak więc już w sezonie zimowym 1988/89 może po jawić się w Dziwiszowie i Chrośnicy spora grupa narciarzy, i to nie tylko na parę godzin." [...] Projekt Mikrostacji Sportów Zimowych Łysa Góra, obejmujący przyszłe wsie letniskowe Chrośnicę i Dziwiszów , jest więc jednocześnie próbą ich ożywienia. Jeśli to nastąpi, trzeba będzie zbudować w Chrośnicy i Dziwiszowie parkingi i doprowadzić miejską komunikację z Jeleniej Góry na Przełęcz Widok i do Chrośnicy, bo dotychczas jeżdżą tylko PKS-y i to rzadko." [...]

Michał Rażniewski

Różne teksty (w formacie PDF)

O Szkole i Klubie I

O Szkole i Klubie II

Działalność wydawnicza - foldery Szkoły i Klubu

Historia sportu Szkoły i Klubu

Szkoła Narciarska Aesculap - maksimum informacji w pigułce

Na stronie głównej serwisu funkcjonują od początku jego istnienia, tak zwane NEWSY, czyli krótkie, zwięzłe artykuły (bardzo popularne w Internecie) o aktualnych wydarzeniach w Aesculapie, na Łysej Górze, w regionie i inne.. Często ukazują się w tym miejscu różne komunikaty dotyczące zawodów, organizacyjne Aesculapa, bądź dotyczące mikrostacji.. Dużo uwagi poświęcono startom zawodników Aesculapa w zawodach narciarstwa alpejskiego i ich udziałowi w szkoleniach kadrowych SITN-PZN. Autorem tekstów jest Michał Rażniewski. W niniejszym opracowaniu poszczególne teksty umieszczono chronologicznie - w przeciwieństwie oryginałów - plików internetowych. Jak wiadomo, najświeższe wiadomości na witrynach w Sieci przedstawiane są zawsze w górnej części głównych stron, a te starsze w miarę upływającego czasu "zjeżdżają" niżej.