1. Licencja

Aesculap jest jedną z 53 licencjonowanych szkół narciarskich działających na terenie kraju. Szkoła nasza posiada licencję PZN na prowadzenie szkolenia z zakresu podstaw jazdy na nartach oraz na prowadzenie kursów kadrowych. Licencja ta przyznawana jest każdego roku po spełnieniu przez szkołę warunków takich jak: posiadanie odpowiedniej bazy szkoleniowej, środków technicznych do prowadzenia zajęć narciarskich, wykwalifikowanej kadry instruktorskiej. Jesteśmy członkiem Stowarzyszenia Instruktorów i Trenerów Narciarstwa Polskiego Związku Narciarskiego. Szkolenie kadrowe prowadzone jest w naszej szkole narciarskiej w oparciu o wytyczne i regulaminy tej organizacji, która jednocześnie kontroluje kwalifikacje zatrudnianych przez nas instruktorów. System kontroli polega na tym, że muszą oni ustawicznie brać udział w egzaminach, unifikacjach, sprawdzianach i zaliczać je na ściśle określonym poziomie. Fakt otrzymania licencji świadczy o tym, że wszystkie konieczne warunki zostały przez Szkołę i Instruktorów spełnione.

2. Szkolenie - organizacja kursów kadrowych dla uczestników Aesculapa

Aby zapewnić sobie stały napływ kadry instruktorskiej, Aesculap organizuje każdego roku kursy na stopień demonstratora i pomocnika instruktora PZN. Kursy te prowadzone są głównie dla naszych uczestników. Przeszli oni w Aesculapie przez wszystkie etapy szkolenia. Od podstaw nauki jazdy na nartach aż do uzyskania patentu instruktora PZN. Teraz, prowadząc zajęcia z młodszymi kolegami, wykorzystują swoją wiedzę nabytą na szkoleniach PZN i podczas wieloletniej praktyki odbywanej w Szkole i Klubie. Kursy kadrowe organizowane są na miejscu, aby minimalizować koszty uzyskiwania uprawnień. Po uzyskaniu stopnia pomocnika instruktora nasi wychowankowie kończą kurs centralny SITN , gdzie otrzymują stopień instruktora PZN.

W czasie minionych czterech sezonów poszczególne kursy zaliczyła z wynikiem pozytywnym następująca ilość osób z naszej szkoły narciarskiej:

· Na stopień demonstratora · Kurs kwalifikacyjny · Na stopień pomocnika instruktora · Na stopień instruktora (kurs centralny SITN)

14 17 15 13

3. Doszkolenia kadry instruktorskiej Aesculapa

• W latach 2000 – 2004 zorganizowaliśmy naszym instruktorom cztery doszkolenia. Są to obowiązkowe zajęcia praktyczne na śniegu, w których programie znajdują się: doskonalenie ewolucji z Programu Nauczania PZN i korekta sylwetek narciarskich uczestników oraz trening slalomu i slalomu giganta. W założeniach te spotkania mają zaprocentować (dzięki rozjeżdżeniu i nienagannej technice) w uzyskiwaniu dobrych rezultatów na Ogólnopolskich Zawodach Instruktorskich oraz w demonstrowaniu ewolucji swoim podopiecznym w zajęciach z dziećmi.
• Całej kadrze (w tym: demonstratorom, pomocnikom, instruktorom) zapewniliśmy możliwość udziału w dodatkowych treningach na bramkach w tygodniu, które odbywały się w godzinach popołudniowych od wtorku do piątku.
• W roku 2001 nasza kadra brała udział w Kongresie IVSI w Zakopanem, co było znakomitą okazją do zdobycia nowych doświadczeń i poszerzenia wiedzy o narciarstwie. Zostaliśmy zaproszeni do udziału w Kongresie Światowej Organizacji Instruktorów Amatorów. Jest to duże wyróżnienie, zważywszy, że uczestniczyliśmy w nim jako jedna 5-ciu na 53-y szkoły narciarskie z Polski. Zaistnieliśmy na forum szkół narciarskich, które przyjechały do Zakopanego, aby pochwalić się swoim dorobkiem, wziąć udział w warsztatach, wykładach i zawodach narciarskich. Zaprezentowaliśmy międzynarodowej publiczności, składającej się w większości ze znawców narciarskiego rzemiosła, ciekawy pokaz jazdy zespołowej. Nasza reprezentacja licząca w sumie 38 osób zebrała na Polanie Szymoszkowej wiele słów uznania za wykonane popisy jazdy synchronicznej. Dużym zainteresowaniem cieszył się występ grupy małych dzieci – wizytówki podstawowej działalności Szkoły Narciarskiej Aesculap. Największe brawa dostaliśmy za finałowy zjazd całego zespołu. SITN przekazał podziękowania i gratulacje na ręce kierownictwa SN i SKS AESCULAP za, cytuję: „Udany, bardzo atrakcyjny występ DEMO-TEAMU Waszej szkoły”. Pełny tekst tego podziękowania jak również szczegółowa relacja z kongresu znajduje się na stronie "Kongres IVSI". >>>

4. Grupy szkolne

W zajęciach Szkoły Narciarskiej i Sudeckiego Klubu Sportowego Aesculap bierze udział każdego roku średnio po 12 grup szkoleniowych składających się z dzieci w wieku od 5 do 14 i wyżej (w przypadku demonstratorów-praktykantów) lat.

Dzieci przydzielane są do poszczególnych grup w zależności od wieku i stopnia zaawansowania w jeździe na nartach. Tak, aby poziom umiejętności dzieci w każdej z nich był wyrównany. W okresie sprawozdawczym 2001-2004 udało się utrzymać nabór dzieci na poziomie okresów poprzednich a liczba stałych uczestników nie zmalała (rotacja uczestników jest stała i wynosi 25%), dzięki czemu została zachowana ciągłość szkoleniowa, co jest jednym z warunków funkcjonowania naszej szkoły w obecnym kształcie. A więc podział grup również nie uległ zmianie i wyglądał następująco:

• Początkujące – pierwszy rok na nartach – (dwie, trzy)
• Jeżdżące – opanowanie jazdy na nartach w stopniu podstawowym i więcej – średnio dwie
• Jeżdżące dobrze – opanowanie jazdy na nartach w stopniu pozwalającym na start w zawodach rekreacyjnych – średnio dwie.
• Jeżdżące bardzo dobrze – opanowanie jazdy w stopniu wystarczającym do brania udziału w zawodach regionalnych, międzyklubowych oraz do podjęcia nauki na kursach kadrowych (najczęściej na stopień demonstratora) średnio dwie.
• Grupa demonstratorów i praktykantów (po kursach kadrowych).
• Grupa sportowa.
• Kadra Polski – 1 zawodniczka (Katarzyna Karasińska).

Ponieważ o kadrze instruktorskiej i zawodnikach będzie mowa w dalszej części tego artykułu, w tym miejscu zatrzymam się przy dzieciach z grupy dobrze i bardzo dobrze jeżdżących. Choć nie należą do grupy sportowej czy wyczynowej to biorą udział w różnych zawodach organizowanych przez naszą szkołę narciarską i nie tylko. Ściganie się na bramkach staje się nieodłącznym elementem nauki jazdy na nartach; współzawodnictwo, walka o dobry czas przejazdu przyspiesza postępy w nauce. I tak, nasze dzieci startowały między innymi: w Zawodach Otwarcia Sezonu na Łysej Górze (2001 rok), w Pucharze Aesculapa (2001 rok), w wewnątrzszkolnych zawodach Aesculapa w Jakuszycach (2002 rok), w Ogólnopolskich Spotkaniach UKS-ów na Łysej Górze (2003 rok), w co rocznych Zawodach Rodzinnych na Łysej Górze, w Euroski ‘2003 na Łysej Górze. Należy wspomnieć o wspaniałym wyjeździe grupy uczestników AESCULAP do Krynicy na Ogólnopolskie Spotkania UKS-ów zorganizowane przez krynicki klub „Gondola” w 2002 r. Piękne zawody w ramach akcji usportowienia dzieci i młodzieży w Polsce. Przeprowadzono tam narciarski tor przeszkód na czas oraz pokazy jazdy zespołowej. Do Krynicy pojechało 30-cioro naszych dzieci. Najlepiej spisali się w zawodach: Miłosz Stelmaszak ( który zajął pierwsze miejsce ) Zygmunt Marchowski ( który był w drugi ) oraz Zuzanna Stelmaszak ( która zajęła drugie miejsce ). Drużynowo Szkoła Narciarska Aesculap ( UKS Aesco ) zajęła pierwsze miejsce. ( a startowało 13 UKS-ów z całej Polski ). Zdobyliśmy złoty medal i do domu wróciliśmy z pięknym pucharem.

Ponadto każdego roku dzieci startowały w sprawdzianach szkolnych a nawet – po raz pierwszy w historii – na zawodach carvingowych (2004 rok), dzięki posiadaniu odpowiedniego sprzętu. Komplet boi carvingowych otrzymaliśmy w ramach Programu Rozwoju Slalomu Carvingowego dzięki pozytywnej ocenie naszych działań w pracy z młodzieżą.

Na zakończenie tej części trzeba również nadmienić, że nawet nasi najmłodsi narciarze maja „swoje pięć minut na bramkach”. Co roku ścigają się oni na zawodach „Skrzat Roku …”.

A oto zestawienie ilości uczestników uczestnikóww latach 2000 - 2004 :

Sezon 2000/2001	Sezon 2001/2002	Sezon 2002/2003	Sezon 2003/2004
136	125	133	135

5. Wyniki sportowe kadry instruktorskiej

Osoby uczestniczące w zajęciach SN i SKS AESCULAP to demonstratorzy, praktykanci-pomocnicy instruktora i instruktorzy.

Nasi wychowankowie startują w różnych sprawdzianach sportowych w celu zaliczania kursów bądź w zawodach regionalnych czy ogólnopolskich. Ich poziom sportowy jest dość zróżnicowany i zależy bezpośrednio od indywidualnych predyspozycji, czy ilości czasu poświęcanego na trening slalomu i slalomu giganta. Jak już wspominałem wcześniej poddawani są systematycznie ocenie egzaminatorów SITN czy sędziów na OZI. Ich wyniki są przeliczane na punkty stanowiące poprzeczki (minima) egzaminacyjne. I tak: dla instruktorów jest to 7 pkt., dla pomocników 6 pkt., dla demonstratorów 5 (przy maksymalnej ilości 10 pkt). Wynika z tego na przykład, że można posiadać pełne uprawnienia instruktorskie a jednocześnie zajmować dalekie miejsca na zawodach i sprawdzianach na bramkach. Aktualnie obserwujemy wyraźny wzrost poziomu czołówki instruktorów w Polsce. Spora grupa w ich szeregach to byli zawodnicy, którzy nadają ton w rywalizacji. W gronie tzw. „ścigantów” są jeszcze inni. Znakomici amatorzy, dorównujący tym powyższym poziomem jazdy – pasjonaci nart, stawiający na pierwszym miejscu wyścigi; układają oni swoje plany życiowe tak, aby trenować dużo i nie opuścić żadnego startu w rozgrywanych w całym kraju zawodach ( np. Family Cup czy Amatorskie Mistrzostwa Polski).

Pozostali – przeciętni pod względem uzyskiwanych wyników (co nie znaczy wcale, że przeciętni w pracy instruktorskiej w ogóle) – powinni zdecydowanie więcej czasu poświęcić na trening i doskonalenie techniki.

Wyjazdy na Ogólnopolskie Zawody Instruktorów do Zakopanego mają u nas długoletnią tradycję. Zawsze zabieraliśmy tam liczną reprezentację składającą się demonstratorów, pomocników i instruktorów (nieraz po 20-30 osób). Cała nasza młodzież miała okazję uczestniczyć w tej wielkiej imprezie narciarskiej. W wyniku jednak zmian w formule zawodów zabieranie do Zakopanego wszystkich stało się niemożliwe. Bowiem od 2001 roku na OZI, zgodnie z nowym regulaminem, mogą startować tylko instruktorzy i ci nieliczni pomocnicy, którzy w zawodach regionalnych uplasują się na miejscach od 1 do 6.

W powyższym kontekście wyniki naszych wychowanków w minionym czteroleciu wyglądają następująco:

2000/2001	2001/2002	2002/2003	2003/2004
1. Udział w Kongresie IVSI 38 osób. 2. Memoriał Bronisława Czecha Dominika Dworska – 1 m. Marcin Piotrowski – 2 m. Maja Majchrzak – 4 m. Paweł Ślawski – 5 m.	1. OZI Zakopane Dominika Dworska – 4 m. Marcin Piotrowski – 17 m. Wojciech Piotrowski – 28 m. 2. Memoriał Bronisława Haczkiewicza Dominika Dworska - 2 m. Magda Sosnowska – 7 m. Katarzyna Seńko - 9 m. Marta Janisz – 10 m. Andrzej Piotrowski – 8 m.	1. OZI Białka Tatrzańska Dominika Dworska – 2 m. Szymon Kempisty – 14 m. Marcin Piotrowski – 22 m. Wojciech Puch – 35 m. Do tej pory nie otrzymaliśmy oficjalnych komunikatów z zawodów regionalnych z sezonu 2002/2003 (nie ma ich także na stronie internetowej SITN)	OZI Białka Tatrzańska Marcin Piotrowski 55 m a w zawodach karwingowych - 6 m. Zawody Regionalne w Krynicy Adam Matanović – 9 m. 4. Zawody Regionalne w Zieleńcu Anna Głogowska - 9 m.

6. Wyniki sportowe zawodników

Cztery lata temu, w przededniu olimpiady w Salt Lake City mieliśmy aż troje zawodników w kadrze Polski: Bartłomieja Wasileńczyka, Piotra Karczmarka i Katarzynę Karasińską). Ostatecznie realną szansę wyjazdu za ocean miała Kasia Karasińska, która na MŚ w Sankt Anton wchodząc do 30-tki najlepszych zawodniczek w slalomie (zajęła tam 24 miejsce) wypełniła normę kwalifikacyjną PZN-u. Tę miłą dla nas informację opublikowała Polska Agencja Prasowa w dniu 8.02.2001 roku. Jednak po tym fakcie, z nieznanych nam powodów PZN nakreślił dodatkową normę – konieczność powtórnego zmieszczenia się w trzydziestce zawodów rangi PŚ. Ten „drugi raz” już Kasi nie „wyszedł”.

Na początku 2003 roku z uprawiania sportu wyczynowego wycofał się Piotr Karczmarek, jeden z najbardziej utalentowanych zawodników w historii powojennej Polski. Właścicielowi tytułu Mistrza Świata z prestiżowych zawodów Trofeo Topolino, docenionemu przez Amerykanów – uczniowi renomowanej szkoły narciarskiej w Vermont, Polski Związek Narciarski nie był w stanie zapewnić koniecznego do uprawiania narciarstwa stypendium.

A więc, z całej trójki jedynie Katarzyna Karasińska jest nadal w kadrze. W krytycznym momencie, kiedy odchodzi Słoweński trener Kovac i pod znakiem zapytania staje kariera zawodnicza Kasi, Pan Andrzej Karasiński zostaje menadżerem kadry, znajduje nowego trenera (Austriaka Baira) i środki, dzięki którym uprawianie przez córkę sportu, jest dalej możliwe. Katarzyna Karasińska przygotowuje się do następnej olimpiady.

Więcej informacji na powyższe tematy znajdziecie Państwo na tej stronie internetowej. Zamieszczone tam zostały artykuły prasowa na temat naszych zawodników w gazetach takich jak: Newsweek, Wprost i innych. >>>

Oprócz Kasi Karasińskiej aktualnie nasz klub reprezentują: Agnieszka Iwanicka, Katarzyna Dębska, Jan Dębski, Jakub Filipowicz i Maciej Frej. Zawodnicy ci szykują się do nowego sezonu pod opieką Piotra Wądołowskiego (trenera, który wychował Karasińską i Karczmarka).

A oto wyniki naszych alpejczyków z minionego czterolecia dużym skrócie (z konieczności – te najważniejsze).

2000/2001	2001/2002	2002/2003	2003/2004
OOM Szczyrk Katarzyna Dębiska zajęła dwukrotnie 1 miejsce (w slalomie i kombinacji) i raz 2 miejsce sl. Gigancie. Michał Burzyński zajął trzykrotnie 2 miejsce (SG, GS i komb.). Piotr Karczmarek zajął 1 m. w sl. Gigancie. --------------------- Katarzyna Karasińska zdobyła tytuł mistrzyni w MM Polski w slalomie.	OOM Krynica Katarzyna Karasińska zdobyła komplet złotych medali (w GS, SL i kommb.). Posiada 25,11 FIS-punkty. Piotr Karczmarek okazał się najlepszym juniorem w Polsce w klasyfikacji FIS, zdobył 34,77 FIS-punkty. Katrzyna Dębska (pierwszy rok w juniorkach) w OOM w Krynicy zajmuje 5 m. w GS i 7 m. w SL Jan Dębski zajął 1 oraz 2 miejsce w slalomach slalomach Miedzywoj. Mistrz. Młodzików w Szczyrku. Zajął 14 m. w slalomie slalomie Trofeo Topolino.	MP Szczyrk Katarzyna Karasińska zdobyła dwa srebrne medale (GS i SG). Zajęła 10 m. w Tarvisio (w uniwersjadzie) w slalomie). I kilka innych dobrych wyników w slalomach FIS. Np. 1 m. w Norwegii czy 2 m. w Kranskiej Gorze. Piotr Karczmarek zajął 4 m. w zawodach FIS w Grimentz (Austria). OOM Czarna Góra Katarzyna Dębska Zajęła w dwuboju slalomowym 3 miejsce i „brąz” na MP, 4 m. w GS, 2 m. w SL do dwuboju. Jan Dębski zajął 2. m. oraz 6 m. w mistrzostwach PZN młodzików (SL i GS) OOM Czarna Góra Maciej Frej zajął 5 m. w kombinacji a Maciej Sczepaniak 8 m.	Zawody FIS Katarzyna Karasińska wygrała zawody FIS w Pitztal (Austria), była 3-cia w Taernaby (Szwecja) kończyła pierwsze przejazdy w PŚ, ale ani razu nie zakwalifikowała się do drugiego. W PE zajęła 13 m. w slalomie slalomie w Lenngries (Niemcy). Zdobyła „złoto” i „srebro” w MP w Szczyrku (SL i GS). Jan Dębski zdobył brązowy medal w super gigancie na OOM Śląsk ‘2004 Katarzyna Dębska zajęła dwa razy 5 m. w MP juniorów Szczyrku (SG i SL) oraz 4 m. w kombinacji. Udany sezon miała również Agnieszka Iwonicka, która w młodziczkach zdobyła Puchar Polski a także reprezentowała Polskę na zawodach Trofeo Topolino (24 m. w SL i 29 m. w GS)

7. O rozwoju Mikrostacji Sportów Zimowych Łysa Góra – Dziwiszów.

Jak doszło do powstania mikrostacji

Kierownictwo Szkoły i Klubu w kolejnych dziesięcioleciach usilnie poszukiwało dobrego, bezpiecznego miejsca do prowadzenia zajęć narciarskich. Polana na Wiciarce w Jakuszycach, gdzie Aesculap miał swoje wyciągi całe lata, już nie wystarczała rozwijającemu się klubowi. Miejscem poszukiwań stały się bliskie Jeleniej Góry - Góry Kaczawskie a w szczególności rejon Dziwiszowa-Chrośnicy i Łysej Góry.

Podczas pamiętnego stanu wojennego, kiedy Karkonosze były zamknięte dla uczestników SN i SKS AESCULAP, trzeba było poszukać alternatywnych miejsc do prowadzenia zajęć. Pewnego razu autokary powiozły narciarzy na niedzielny trening w przeciwnym kierunku niż Szrenica. Zdziwieni narciarze po 15 minutach jazdy szosą w kierunku Legnicy i pokonaniu Góry Widok ujrzeli po raz pierwszy Łysą Górę. Pan Stanisław Rażniewski, twórca obecnej narciarskiej bazy łysogórskiej powiedział wtedy: "Tu wybudujemy wyciągi... ". Niektórzy się uśmiechali...

W rezultacie, dzięki samozaparciu i wytrwałości pana Stanisława, setkom godzin spędzonych w odpowiednich urzędach, w celu załatwienia koniecznych zezwoleń, przejścia przez bariery, wydawałoby się nie do pokonania, ruszyła budowa pierwszego wyciągu na Łysej Górze. Było to w 1988 roku.

Zanim jednak do tego doszło, po drodze, jakby mimochodem powstają dwa wyciągi na zachodnich zboczach Ulimki w Dziwiszowie (1985) oraz jeden, na północno-zachodnim zboczu Góry Widok (1988).

W 1987 roku powstaje mała stacja w Jagniątkowie w rejonie Szerzawy. Zbudowano tam dwa wyciągi talerzykowe. A więc, już wtedy Aesculap uniezależnił się całkowicie od drogich ośrodków i tras w Karkonoszach. Baza Aesculapa umożliwiła organizację zawodów dla dzieci z okolicznych klubów (odbywała się wtedy liga narciarska – „Laury”), które dzięki temu poznały Góry Kaczawskie. Serie zawodów odbyły się we wszystkich wymienionych ośrodkach.

Od momentu powstania pierwszego wyciągu, na Łysej Górze zostały zrealizowane spore, jak na możliwości, takiej organizacji jak nasza, inwestycje. A więc w skrócie: w 1991 r. wybudowano system sztucznego śnieżenia, w 1992 kolejne (dwa) wyciągi (talerzykowe), w 1993 r. powstaje pierwsza w historii mikrostacji jadłodajnia: bar – autobus, w 1997 r. powstaje czwarty wyciąg – nowoczesna Tatra-Poma, w tymże roku otwarto drugi bar i wypożyczalnię – serwis narciarski.

Realizacja inwestycji w latach 2000-2004

ü Do roku 2004 ukończono budowę głównego budynku socjalno-biurowego i kawiarni z tarasem. We wnętrzu budynku: pomieszczenia biurowe, pokój socjalny dla załogi, sala konferencyjna, pokoje gościnne, dyżurka ratowników medycznych, toalety mikrostacji, garaż…

ü Zmodernizowano i przedłużono wyciąg nr 2.

ü Wykonano ujęcie wody.

ü Rozbudowano hangar.

ü Wykonano melioracje w dolnej części stoku.

ü Wybudowano kolejny wyciąg (nr 5).

ü Wybudowano kolejny rząd latarni oświetlających stok.

ü Wybudowano ekologiczną oczyszczalnię ścieków.

ü Trwa modernizacja drugiego budynku (dawnego ski-serwisu).

ü Zakupiono drugą maszynę do ubijania śniegu, marki Kassbohrer.

ü Zakupiono wielofunkcyjny ciągnik do prac w warunkach górskich, umożliwiający między innymi konserwację tras – kosiarka do trawy, itp.

ü Zakupiono terenowy samochód marki „Toyota”.

Planuje się wprowadzenie elektronicznego systemu kontroli biletów na wyciągi.

Rozwinięto działalność letnią mikrostacji. Łysą Górę warto także odwiedzić podczas wakacji. Kierownictwo Szkoły i Klubu stara się konsekwentnie rozszerzać ofertę ośrodka.

ü Zorganizowano (od 2002 roku) cykl zawodów rowerowych pod nazwą „Łysogórski’ (seria 5-ciu comiesięcznych wyścigów każdego roku. Do tego momentu impreza bardzo się rozwinęła i obecnie w poszczególnych jej edycjach startuje po kilkadziesiąt osób. Stała się ona popularna wśród mieszkańców regionu i nie tylko. Biorą w niej udział coraz lepsi zawodnicy. W tym miejscu należą się gorące podziękowania dla naszej kadry za systematyczną pomoc przy organizacji tych wyścigów. A przede wszystkim dla: Joanny Ceglińskiej, Marty Sosnowskiej, Katarzyny Seńko, Magdy Sosnowskiej, Anny Słowińskiej, Piotrowi Wądołowskiem. Mieczysławowi Bogdaszewskiemu i Małgorzacie Mierzwińskiej.

ü Wytyczono – oznakowano treningową trasę rowerową MTB (2004).

ü Przygotowano zupełnie nową ofertę dla klientów Łysej Góry w postaci zjazdowych hulajnóg. Są one, w połączeniu z jednym z wyciągów talerzykowych do transportu pod górę po zjeździe, dużą atrakcją, która tak jak i rowery przyciąga turystów i promuje mikrostację.

ü W planie na najbliższą przyszłość mamy budowę ośrodka jeździeckiego.

Michał Rażniewski

30.09.2004 r.