Szkoła Narciarska i Sudecki Klub Sportowy Aesculap Jelenia Góra istnieje od 1970 roku. W naszym serwisie znajdziesz: aktualności Aesculapa, artykuły, trochę historii, informacje o sportowych dokonaniach klubu, obszerne galerie fotografii a także komunikaty Mikrostacji Sportów Zimowych i Letnich Łysa Góra - Dziwiszów.

Dzieje Aesculapa i Łysej Góry

1970 - Teresa i Stanisław Rażniewscy oraz Danuta Koenig organizują pierwszą grupę osób chętnych do nauki jazdy na nartach. W zajęciach nowo utworzonej szkoł narciarskiej początkowa brali udział pracownicy "PP Uzdrowisko" a także ich dzieci w liczbie 10 osób. A więc - uczniowie w różnym wieku ( od 7 - 42 lat ). Grupa ta stanowiła zalążek dzisiejszej Szkoły Narciarskiej i Sudeckiego Klubu Sportowego Aesculap. Na narty wyjeżdżano raz w tygodniu.

1971 - W wyniku udanej pracy tej małej grupy cieplickich narciarzy ( Cieplice Śląckie Zdrój - nie należały wtedy jeszcze do Jeleniej Góry ) oraz wzrastającego zainteresowanie ze strony pracowników uzdrowiska a także pobliskiego szpitala wydatnie rozszerzono działaność szkoły. Otrzymuje ona nazwę Szkoła Narciarstwa i Wypoczynku Ruchowego "Zdrowie". Powstają pierwsze regulaminy i program pracy, zakładający, że szkoła jest ogniwem wychowawczo-szkoleniowym.



Teresa Rażniewska prowadzi tramwaj śnieżny ( 1971 ).

1972 - Przyjęto nową nazwę szkoły. Brzmi ona teraz: Szkoła Narciarska Eskulap przy Kole PTTK nr 5 w Cieplicach Śląskich Zdroju (siedziba szkoły mieści się w budynku PP "Uzdrowisko Cieplice Śl." przy ul. Mireckiego 4. Zmieniono regulamin - wzorowano się na ramowym regulaminie szkół narciarskich PTTK-KTN.

Z regulaminu:
[...] "§ 12. Celem istnienia Szkoły jest udostępnienie podstawowego szkolenia narciarskiego, opartego o program nauczania Komisji Wyszkolenia PZN wszystkim dzieciom pracowników, pracownikom PP "Uzdrowiska Cieplice Śl." i innych zakładów wchodzących w skład Ośrodka Branżowego Służby Zdrowia, zrzeszonym w Kole PTTK nr 5."
[...] § 14. Warunki przyjęcia do Szkoły i korzystania z nauki. Uczestnikiem szkolenia może być każdy pracownik (lub jego dziecko) PP "Uzdrowisko Cieplice Śl.", lub jednego z Zakładów wchodzących w skład Ośrodka Branżowego Służby Zdrowia w Cieplicach Śląskich Zdroju, który (lub którego dziecko) jest członkiem Koła PTTK i wyrazi chęć na naukę jazdy na nartach, oraz dopełni opłaty za szkolenie w wysokości określonej przez Zarząd Szkoły a zatwierdzonej przez Zarząd Koła PTTK nr 5. Inni kandydaci mogą być przyjęci do Szkoły za zgodą Koła PTTK. [...]


Zostały określone także środki finansowe szkoły, które składają się głównie z opłat wnoszonych przez uczestników. Z tego powodu nie miały dostępu do niej dzieci i młodzież z rodzin wielodzietnych i mniej zarabiających. Potocznie mówiono o szkole wtedy: "elitarna". A jej uczestnicy rekrutowali się głównie ze środowiska służby zdrowia. Wprowadzono w tym czasie zwyczaj noszenia podczas zajęć jednakowych czapek ( zwanymi "eskulapkami" ).



Stanisław Rażniewski i Mieczysław Bogdaszewski z grupą młodzieży pod Łabskim Szczytem ( 1978 ).

1973 - W działalności szkoły następują kolejne zmainy. Wcześniejsze, jeszcze nieregularne, zajęcia turystyki górskiej i suchaj zaprawy teraz stały się obowiązkowe. Postanowiono nie dopuszczać do narciarskich zajęć dzieci bez uprzedniego przygotowania kondycyjnego. Tak, że sezon wydłużył się w Aesculapie o jesienne miesiące ( trwa od października do końca kwietnia ). Jedną z form pracy wychowawczej staje się konkurs wychowawczy trwający na przestrzeni całego sezonu. Polega on na tym, że dzieci oceniane są m.in. ( w punktach na plus i minus ) za zachowanie, pomoc koleżeńską; wymaga się od nich punktualnego przychodzenia na zbiórki, uzyskiwania wysokiej frekwencji udziału w zajęciach. Wystawia się im regularnie oceny za naukę. Współzawodnictwo dyscyplinuje, wzmaga aktywność i poczucie obowiązku u dzieci. Najlepsi narciarze po całosezonowym zbieraniu punktów są nagradzani.



Teresa Rażniewska z grupą dzieci. Odrodzenie ( 1977 ).

W tym czasie weszła do tradycji szkoły giełda sprzętu narciarskiego ( wewnętrzna giełda przedsezonowa, organizowana zazwyczaj w trakcie trwania suchych zapraw na sali gimnastycznej, gdzie rodzice z Aesculapa wymieniali pomiędzy sobą używane przez ich dzieci narty ). Nawiązano także współpracę z Wytwórnią Nart w Szaflarach - kupowano narty po cenie zbytu, aby udostępnić je taniej uczestnikom szkoły.



Tomasz Rażniewski ze swoją grupą. Odrodzenie ( 1977 ).

1974 - Aesculap rozpoczyna organizować obozy zimowe. Pierwszym był obóz w schronisku "Odrodzenie" na Karkonoskiej Przełęczy ( ferie wiosenne, kwiecień 1974 ). Od tego czasu obozy takie stały się częścią cyklu szkoleniowego. W latach 1974 - 1976 rozpoczęto wdrażać w życie wcześniejsze plany uczestnictwa w zawodach sportowych grup szkoleniowych Aesculapa. Reprezentanci szkoły brali niejednokrotnie udział w różnych zawodach narciarskich takich jak: Spartakiady PTTK, Mistrzostwa Szkół Podstawowych i Średnich, Puchar Nowin Jeleniogórskich. Starty w tych imprezach sprzyjały w rozwoju indywidualnej techniki i narciarzy. Doświadczenia zbierane w wyścigach procentowały później, już w trakcie uzyskiwania przez starszych Aesculapiaków stopni instruktorskich. Szybko, bowiem zorientowano się, że aby szkoła mogła dobrze funkcjonować, trzeba zadbać o szkolenie kadr. Wysłano wychowanków na kursy kadrowe PZN. Pierwszymi, którzy zdobyli stopnie pomocników w roku byli Astrid Koenig, Cezary Zahorski, Tomasz Rażniewski, Michał Rażniewski, Tomasz Kijanka, Aleksander Błachut. Zaczęły się także starty w Ogólnopolskich Zawodach Instruktorów PZN. Pierwszymi osiągnięciami było zajęcie ( 1976 ) 2 miejsca przez Cezarego Zahorskiago i 5 miejsca przez Astrid Koenig w poszczególnych kategoriach wiekowych.



Michał Rażniewski z grupą dzieci. Odrodzenie ( 1977 ).

1975 - Z uwagi na zwiększającą się popularność szkoły i zapisy małych dzieci, postanowiono zatrudnić instruktorki-przedszkolanki. Trzeba nadmienić, że początkowo przyjmowano do szkoły dzieci w wieku powyżej 7-miu lat. Po jakimś czasie zdecydowano się nawet na pracę z pięcio, sześciolatkami. Przez wiele lat z dziećmi pracowali: Teresa Rażniewska, Krystyna Szemplińska oraz Mieczysław Bogdaszewski; obecnie funkcję tę pełni Małgorzata Mierzwińska.



Krystyna Szemplińska ze swoimi maluszkami podczas obozu na Odrodzeniu ( 1987 ).

1977 - W jesieni 1977 roku Aesculapie zachodzą kolejne, istotne zmiany. Szkoła staje się jednostką organizacyjną PTTK, uzyskując przez to uprawnienia koła terenowego PTTK, jako klub i jednocześnie szkoła narciarska. Przyjęto wówczas nazwę Klub i Szkoła Narciarska Aesculap PTTK Oddział Sudetów Zachodnich w Jeleniej Górze. Pomimo dużego zainteresowania społeczeństwa narciarskiego Jeleniej Góry działalnością Szkoły Narciarskiej Aesculap ( zasięg jej działania wyraźnie się rozszerzał ) nie można było w tym czasie rozwiązać problemu własnego locum. Aesculap nie miał wtedy własnej siedziby. Praktycznie całe "biuro" było prowadzone w mieszkaniu prywatnum Państwa Rażniewskich. Warunki te zniechęcały ich do pracy i często rozpoczęcie nowego sezonu stalo pod znakiem zapytania.



Grupa dzieci z Aesculapa podczas zajęć ( widoczne na glowach uczestnikow czapki-aesculapki ). Piotr Żarczyński i Mirosław Ludorowski bawią się z dziećmi w "tramwaj śnieżny". Łabski Sczyt ( 1979 ).

1980 - Aesculap uzyskuje licencję Polskiego Związku Narciarskiego. Treść owej licencji (cyt.): "LICENCJA NR3. Wydział Sportu Młodzieżowego Szkolenia Kadr, Zarządu Głównego Polskiego Związku Narciarskiego licencjonuje działalność programową Szkoły Narciarskiej przy Oddziale PTTK w Jeleniej Górze kierowanej przez St. Rażniewskiego, zgodnie z regulaminem PZN dotyczącym szkół narciarskich na terenie Sudetów Zachodnich w sezonie 1980/1981" ( koniec cytatu).

1982 - Ważny okres w rozwoju organizacji. To rok utworzenia i zarejestrowania stowarzyszenia w Urzędzie Miejskim w Jeleniej Górze pod nazwą: Szkoła Narciarska i Sudecki Klub Sportowy "Aesculap" z siedzibą w Jeleniej Górze.

Stanisław Rażniewski charakteryzując działalność merytoryczno-programową stowarzyszenia ( począwszy od 1982 roku ) pisze: (cyt.)

"Zgodnie z tradycją i programem Szkoły i Klubu z dnia 1982 roku założonym na 1983 rok i dalsze lata ustalono, że dziedziną działalności stowarzyszenia jest kultura fizyczna a w niej w szczególności narciarstwo jako dyscyplina sportu powszechnego i kwalifikowanego, wzbogacona ( w procesie wychowawczym i pedagogicznym ) przedmiotami nauki, poznania i wiedzy z dziedziny krajoznawstwa, ochrony i kształtowania środowiska, higieny życia i pracy, ekologii oraz planowania i zagospodarowania przestrzennego" ( koniec cytatu ). W tym kształcie organizacyjnym i tą nazwą funkcjonuje do dnia dzisiejszego.

W tym czasie kierownictwo szkoły szuka usilnie dobrego, bezpiecznego miejsca do prowadzenia zajęć narciarskich. Polana na Wiciarce w Jakuszycach, gdzie Aesculap miał swoje wyciągi całe lata już nie wystarczała rozwijającemu się klubowi. Miejscem poszukiwań stały się bliskie Jeleniej Góry - Góry Kaczwskie a w szczególności rejon Dziwiszowa-Chrośnicy i Łysej Góry. Oto fragment Historii Łysej Góry: ( cyt. ) "Pierwszy wyjazd uczestników SN i SKS AESCULAP na Łysą Górę ( 1982 ). Z powodu wprowadzenia stanu wojennego ( 13 grudnia 1981 r.), niemożliwe stały się wyjazdy na narty w Karkonosze i trzeba było szukać innych miejsc do prowadzenia zajęć narciarskich. To rok przełomowy w działalności Szkoły i Klubu. Wtedy powstał pomysł budowy bazy narciarskiej na Łysej Górze" ( koniec cytatu ). W 1984 roku Aesculap wprowadza się do pierwszego w swojej historii biura. Mieści się ono przy ulucy Matejki w Jeleniej Górze.

1985 - Powstaje pierwszy wyciąg zaczepowy typu "Janosik" na stoku Ulimka w Dziwiszowie. Zaczątki bazy narciarskiej. Szkoła nie musi już szukać mniej lub bardziej kosztownych rozwiązań organizacji zajęć i eskapad - nużących wypraw narciarskich ( dla ponad setki swoich uczestników ) w Karkonosze. W tym czasie ( 1984 - 1987 ) zawodnicy Aesculapa zaczynają wyjeżdżać na zawody w Polskę. Z Januszem Paulim ( przebywa w Austrii - ale jeden sezon wtedy pracował w Szkole i Klubie ), Tomaszem Rażniewskim ( po kilkuletnim pobycie w MKS Karkonosze w roli trenera, pracował przez dwa sezony w Aesculapie, tuż przed swoim wyjazdem do Kanady ) i Michałem Rażniewskim. W tym okresie Szkołę i Klub reprezentowali następujący zawodnicy: Agnieszka Iwanow, Agnieszka Cymerska, Robert Guminiak, Artur Piątkowski, Patrycja Kalamus, Maciej Strawa, Grzegorz Bacior, oraz bracia Tomasz i Jaroslaw Marklowie. Po udanych startach regionalnych zaczęły się wyjazdy na zawody ogólnopolskie. Rywalizacja na trasach narciarskich z rówieśnikami z Zakopanego czy Bielska sprawiła, że zawodnicy Aesculapa stopniowo podnosili swój poziom sportowy. Wtedy jeszcze jeździli w Tatry po naukę. Więcej

1986 - Biuro Aesculapa przeniesione zostaje na ulicę Wiejską w Jeleniej Górze. Od tej pory funkcjonuje tam do dzisiaj.

1987 - Powstaje baza w Jagniątkowie. Zbudowano tam dwa wyciągi talerzykowe ( jeden o długości 140 m, drugi 300 m ). Wykonały je osoby związane z Aesculapem ( rodzice uczestników ) - panowie: Mirosław Patronik, Zenon i Andrzej Palewiczowie oraz Antoni Kozik. Wyciągi były tam czynne jednak krótko i ze względu na bezśnieżne sezony w okolicach góry Szerzawa, przedsięwzięcie zostało zarzucone a wyciągi przeniesiono do Dziwiszowa. W tym okresie rozszerza się wydatnie działalność w sferze sportu kwalifikowanego. Zawodnicy częściej niż do tej pory wyjeżdżają na zawody krajowe.

1988 - Baza materialna szkoły powiększa się o autokar "Jelcz" 080, z 32 miejscami siedzącymi. Była potrzeba posiadania własnego środka transportu. Nieco później ( 1990 ) kupiono jeszcze dwa używane autobusy ( "Tam" A11 T ); jeden z nich przeznaczony był na części, a drugi służył jakiś czas członkom klubu na wyjazdy na obozy i zawody. Rozpoczęto budowę pierwszego wyciągu orczykowego na Łysej Górze. ( Produkcja: FMP Fampa Cieplice Śl. Wyciąg buduje Bogdan Pawłowski ze swoją grupą budowlaną oraz inni fachowcy.



Agnieszka Żmijewska podczas treningu slalomu na stoku Babiniec w 1988 roku.

1989 - W latach poprzednich i jeszcze do początku lat 90-tych dość prężnie oranizowane były zawody dla dzieci i młodzików, tzw. "Laury". Zawody były rozgrywane w różnych miejscach w trakcie trwania całego sezonu. Organizował je wieloletni działacz MKS "Karkonosze" - Bogdan Skowroński, przy współudziale KOZN-u i innych klubów dolnośląskich. Spory wkład organizacyjny dał Aesculap - wiele zawodów odbyło się na jego stokach, w miejscowościach: Jagniątków - Szerzawa, w Dziwiszów - Ulimka oraz na Łysej Górze). Młodzi zawodnicy Aesculapa zajęli w tych zawodach sporo człowych miejsc.

1990 - Przychodzą efekty kilkuletniej pracy, treningów z grupą zawodników. Łucja Zgudka i Michał Kałwa trafiają do ścisłej czołówki krajowej w kategorii młodzik. Między innymi: Łucja wygrywa dwóbuj alpejski na Międzynarodowych Mistrzostwach Szkół Sportowych w Konkurencjach Alpejskich w Zakopanem a Michał zajmuje tam czwarte miejsce.

1991 - Pierwszy program telewizyjny w TVK RELAX . W tymże roku rozpoczęto realizację programów telewizyjnych Szkoły Narciarskiej Aesculap. W comiesięcznych audycjach są przedstawiane filmy, informacje z życia Klubu i Szkoły. Programy te są realizowane nieprzerwanie już 12 lat. W tym czasie na Łysej Górze rozpoczęto budowę sztucznego śnieżenia. Łysą Górę wizytuje minister Michał Bidas, ówczesny Prezes Urzędu Kultury Fizycznej i Turystyki w Warszawie.

1992 - W latach 1991 - 1994 zawodnicy Aesculapa biorą udział w zawodch międzynarodowych w narciarstwie alpejskim. Wysokie pozycje w zawodach kwalifikacyjnych i rankingach krajowych umożliwiły wyjazdy naszych alpejczyków w Alpy i mierzenie się z czołówką Europy i Świata w takich zawodach jak: Trofeo Topolino ( Włochy ), Pinochhio Sugli Finali e Internazionali Abetone ( Włochy ), Internationale Jugend-Winterspiele Tirol ( Austria ), Skofia Loka ( Słowenia ). Więcej




Łabski Szczyt
1983



Hala Szrenicka
1985



Szkl. Poręba
1984



Łabski Szczyt
1984



Kopa
1984



Jagniątków
1988



Jakuszyce
1989



Zakopane
1990



Nasz pierwszy autobus
1988



Puchar Samotni
1988



Nasz drugi autobus
1991



Spindleruv Mlyn
1993



Spindleruv Mlyn
1994



Whistler - Kanada
1995



Whistler - Kanada
1997

Aby powiększyć - kliknij miniaturki...
Więcej fotografii archiwalnych znajdziesz dziale Kronika Aesculapa

1995 - Wielkie sukcesy naszych zawodników w prestiżowych, światowych zawodach Trofeo Topolino oraz Air Canada Whistler Cup. Piotr Kaczmarek wygrywa we Włoszech sl. gigant a w Kanadzie slalom. Katarzyna Karasińska - dwukrotnie druga. Wyniki te otworzyły drogę aesculapiakom do dalszej kariery sportowej. Stały się początkiem drogi do kadry przygotowań olimpijskich i kadry Polski. We Włoszech po zawodach Trofeo Topolino zainteresowała się nimi firma Rossiglol, na której to nartach jeżdżą do dzisiaj. Więcej na temat ich wynikow i kariery na stronach: Piotr Kaczmarek | Katarzyna Karasińska | Historia Sportu.

1996 - Kolejne zmiany na Łysej Górze. Po wygaśnięciu umowy o współpracy z Zakładem Budowy Kopalń w Lubinie ( nastąpiła tez wtedy zmiana nazwy zakladu i reorganizacja; powstało Przedsiębiorstwo Budowy Kopalń ) Aesculap wykupuje i zostaje jedynym właścicielem środków trwałych w mikrostacji. Podjęte zostają działania dalszego rozwoju Łysej Góry. Znakomite wyniki naszych zawodników na zawodach krajowych i międzynarodowych. Piotr Kaczmarek wygrywa wszystkie konkrencje mistrzostw Polski w Ustroniu i Międzynarodowych Mistrzostw SMS w Zakopanem. Katarzyna Karasińska zdobywa dwa złote medale w mistrzostwach Polski. W Air Canada Whistler Cup w Kanadzie Piotrek zajmuje 3 miejsce w super gigancie a Kasia 5 w slalomie. Więcej

1997 - Na Lysej Górze rozpoczęto i ... ukończono budowę nowego wyciągu: Tatra-Pomę. W latach 97 - 98 Kaczmarek i Karasińska powtarzają świetne wyniki z poprzedniego sezonu. Znakomicie wypadł również Bartłomiej Wasileńczyk, który Ogólnopolskiej Olimpiadzie Młodzieży zdobywa srebrny medal. Rok później także medale na OOM. Kaczmarek - złoto, Wasileńczyk - srebro. Warto odnotować udział Bartłomieja Wasileńczyka w MŚ juniorów. Trójka naszych zawodników w kadrze Polski. Więcej

1999 - Piotr Kaczmarek wygrywa wszystko na Ogolnopolskiej Olimpiadzie Młodzieży w Zakopanem, Katarzyna Karasińska zdobywa kolejno: srebrny, brazowy i złoty medal. Bartłomiej Wasileńczyk - dwa srebrne i brązowy. Bartłomiej i Piotr, dwukrotnie stają na podium w najważniejszych zawodach w kraju. Na Międzynarodowych Mistrzostwach Polski Seniorów zajmują 2 i trzecie miejsce - tuż za Andrzejem Bachledą Jr. Natomiast w Memoriale Br. Czecha Piotr wygrywa a Bartek zajmuje trzecie miejsce.


Aby powiększyć - kliknij miniaturki...
Trofeo Topolino 2000 i 2001 ( Włochy ) - nazywane nieoficjalnymi mistrzostwami świata. Kolejni zawodnicy Aesculapa ( wcześniej zakwalifikowali się i startowali w tych prestiżowych zawodach: Łucja Zgudka, Michał Kałwa, Katarzyna Karasińska, Piotr Kaczmarek ) pojechali na Trofeo Topolino. Na zdjęcich, obok innych reprezentantów Polski ( kat. młodzik i junior młodszy ) - znajduję się Katarzyna Dębska ( na zdjęciu prawym stoi trzecia od lewej ) i Michał Burzyński ( na lewym zdjęciu stoi trzeci od lewej ) a także trener Piotr Wądołowski ( na zdjęciu prawym stoi z flagą Polski ). Więcej na podstronie 'Trofeo Topolino'

2000 - Kolejna inwestycja na Łysej Górze. Rozpoczyna się budowa schroniska. Znakomity występ naszych instruktorów, pomocników i demonstratorów na Ogólnopolskich Zawodach Instruktorów w Zakopanem. Pomocnicy instruktora: Dominika Dworska 1 m-ce, Katarzyna Seńko 4 m-ce. Demonstratorzy: Magda Sosnowska 5 m-ce, Andrzej Piotrowski 7 m-ce, Piotr Ślawski 10 m-ce. Instruktorzy: Joanna Seńko 8 m-ce, Wojciech Piotrowski 8 m-ce, Dominik Więckowski 10 m-ce. Poszczególne grupy startowe były liczne. Na przykład w grupie pomocników instruktorów w kobietach startowało 120 osób, a w mężczyznach ponad 200. W sporcie wyczynowym: dwie osoby w Kadrze Polski: Katarzyna Karasińska i Piotr Kaczmarek. Udział tych zawodników w Mistrzostwach Świata Juniorów w Kanadzie.

2001 - Sezon 2000/2001 przebiega pod znakiem kongresu IVSI. Na Łysej Górze odbywają się treningi grupowych pokazów. Nasza reprezentacja została zaproszona do udziału w Kongresie IVSI (Światowa Organizacja Instruktorów Amatorów) w Zakopanem, co było znakomitą okazją do zdobycia nowych doświadczeń i poszerzenia wiedzy o narciarstwie. Uczestniczyliśmy w nim jako jedna 5-ciu na 53-y szkoły narciarskie z Polski. Zaistnieliśmy na forum szkół narciarskich, które przyjechały do Zakopanego, aby pochwalić się swoim dorobkiem, wziąć udział w warsztatach, wykładach i zawodach narciarskich. Zaprezentowaliśmy międzynarodowej publiczności, składającej się w większości ze znawców narciarskiego rzemiosła, ciekawy pokaz jazdy zespołowej. Nasza reprezentacja licząca w sumie 38 osób zebrała na Polanie Szymoszkowej wiele słów uznania za wykonane popisy jazdy synchronicznej. Dużym zainteresowaniem cieszył się występ grupy małych dzieci - wizytówki podstawowej działalności Szkoły Narciarskiej Aesculap. Największe brawa dostaliśmy za finałowy zjazd całego zespołu. SITN przekazał podziękowania i gratulacje na ręce kierownictwa SN i SKS AESCULAP za, cytuję: "Udany, bardzo atrakcyjny występ DEMO-TEAMU Waszej szkoły". Oto pełna treść podziękowania zaadresowanego na ręce Pani Prezes Teresy Rażniewskiej i Kierownika Demo-Teamu Michała Rażniewskiego:

"Z pełną satysfakcją składamy szczere gratulacje za udany, bardzo atrakcyjny występ "Demo-Teamu" instruktorów Waszej Szkoły. Składając gratulacje wyrażamy uznanie za włożony wkład pracy w przygotowanie grupy do udziału w Kongresie IVSI Zakopane 2001 jak również zabezpieczenie w tym celu koniecznych środków finansowych. Jako Stowarzyszenie Polskich Instruktorów zaliczyliśmy bardzo udaną imprezę o charakterze międzynarodowym, nawiązaliśmy szerokie i bliskie kontakty szkoleniowe i kadrowe, integrujące nas w europejskim środowisku narciarskim. Niewątpliwie sukces ten w dużym stopniu zawdzięczamy jakże udanemu waszemu występowi. Życzymy dalszych sukcesów w realizowaniu pracy szkoleniowej".

Podpisał - z narciarskim pozdrowieniem - Prezes Stowarzyszenia Instruktorów i Trenerów Polskiego Związku Narciarskiego, Kazimierz Masłowski. Więcej. >>>

2002 - To rok Zimowych Igrzysk Olimpijskich. Do startu w Salt Lake City od 1998 roku przygotowywała się trójka zawodników Aesculapa (Piotr Kaczmarek, Katarzyna Karasińska i Bartłomiej Wasileńczyk), którzy szkoleni byli w tym czasie przez Kamińskiego, Bisagę i Walkosza - trenerów kadry przygotowań olimpijskich. Ostatecznie olbrzymią szansę wyjazdu za ocean miała Katarzyna Karasińska, która wypełniła kryteria kwalifikacyjne (nasze media podały ten fakt do publicznej wiadomosci), ale później okazało się, że z jakichś powodów PZN ustanowił kolejne poprzeczki - niemożliwe do pokonania. Kasia nie pojechała do USA. Więcej
Sezon obfitował w ciekawe wydarzenia i bardzo dobre wyniki. W VIII Ogólnopolskiej Olimpiadzie Młodzieży w Sportach Zimowych "Małopolska 2002" juniorka Katarzyna Karasińska zdobyła trzy złote medale. W punktacji klubowej w narciarstwie alpejskim juniorów Aesculap uplasował się na 2-3 miejscu z taką samą ilością punktów co KS Śnieżka Karpacz (punkty dla Aesculapa zdobywali w tej olimpiadzie: Katarzyna Karasińska, Katarzyna Dębska i Bartłomiej Kwiek). Na nieoficjalne mistrzostwa Świata Trofeo Topolino zakwalifikował się Jan Dębski i zajął tam 14 miejsce w slalomie.
Na Łysej Górze trwa budowa budynku socjalnego. Więcej. Rozpoczyna się "era" letnich zawodów rowerowych pod nazwą "Łysogórki". Cykl rozgrywanych wyscigów w każdą ostatnią niedzielę miesiąca (od maja do września).

2003 - Rozpoczęto budowę nowego wyciągu (nr 5). Przybył rząd słupów oświetleniowych na Łysej Górze. Katarzyna Karasińska i Piotr Kaczmarek nadal w kadrze Polski. Jednak w tym roku Piotr rezygnuje z uprawiania sportu wyczynowego. Swoją karierę zakończył niezłym wynikiem, zajmując 4 miejsce w Grimentz ( 19.12.2002 r. - Szwajcaria ) w slalomie FIS (ukazuje się ciekawy artykuł w tygodniku "Wprost", m. in. o Kaczmarku). Katarzyna Karasińska uczestniczyła w mitrzostwach Świata - zajęła 33 miejsce w Sankt Moritz ( 15.02.2003 r. - Szwajcaria ) w slalomie. Kilkakrotnie stawała na podium w zawodach FIS.

2004 - Budynek znajdujący się na terenie Mikrostacji Sportów Zimowych Łysa Góra - Dziwiszów otrzymał III nagrodę w konkursie na najładniejszy obiekt architektoniczny położony w okolicach Jeleniej Góry (Szklarska Poręba - Karkonoskie Spotkania Architektoniczne). Andrzej Karasiński menedżerem 4-osobowej reprezentacji alpejek, którą prowadzi Austriak Roland Bair - więcej. Starty Katarzyny Karsińskiej w Pucharze Świata i Europy, miejsca na podium w zawodach FIS, mistrzostwo Polski w Slalomie w Szczyrku. Niezły sezon miała Katarzyna Dębska, które zajęła 4 miejsce w kombinacji na mistrzostwach Polski juniorów. Na X Ogólnopolskiej Olimpiadzie Młodzieży "Śląsk 2004" Jan Dębski zajmuje 4 miejsce w kombinacji i zdobywa brazowy medal w supergigancie. Nasza młodziczka - Agnieszka Iwanicka zajmuje 1 miejsce w mistrzostwach Polski młodzików w slalomie gigancie. W dniach 20 - 21.01.2004 na Łysej Górze odbywa się ważna krajowa impreza - ogólnopolskie zawody klasyfikacyjne dla młodzików i juniorów młodszych - Puchar Łysej Góry Viessmann Cup. Latem - pierwszy w Polsce pokaz jazdy na zjazdowych hulajnogach (2 czerwca 2004) a po zakupie 10 szt. tych pojazdów odbywają się sobotnio-niedzielne jazdy - funkcjonuje wypożyczalnia. Biografie Teresy i Stanisława Rażniewskich znalazły się w wydawanej na wysokim poziomie edytorskim encyklopedii Who is Who. "Leksykony Who is Who Hübnera wydawane są co roku w sześciu krajach Europy Środkowej i Wschodniej - więcej. Rozwija się strona internetowa SN i SKS AESCULAP. W październiku otrzymuje tytuł "Witryny dnia" przyznawany przez prestiżowe czasopismo PC World Komputer. Wybudowano nam drogę od parkingu do Mikrostacji - więcej.

2005 - Największa zima w historii Łysej Góry. Nigdy nie mieliśmy tu tak wielkiej ilości śniegu. 16 i 26 lutego nastąpiło przesilenie, zaspy były tak duże, że do udrożnienia drogi dojazdowej z Kapeli do parkingów musiały być użyte dwa ratraki z mikrostacji. Bardzo udany sezon alpejki z Aesculapa Katarzyny Karasińskiej. Seria zwycięstw w Pucharze Europy i ostatecznie zdobycie KRYSZTAŁOWEJ KULI - pierwszego miejsca w klasyfikacji slalomu (a dziesiątego w klasyfikacji generalnej). Także tytuł wicemistrzowski na mistrzostwach Polski. Okres inwestowania w maszyny rolnicze i rozpoczęcie budowy stajni na Łysej Górze.

2006 - Drugi rekordowy sezon (biorąc pod uwagę posuchę w latach wcześniejszych). W porównaniu z ubiegłym - zdecydowanie lepiej! Mieliśmy wielkie ilości śniegu naturalnego i sztucznego. Grubość pokrywy śnieżnej wynosiła 110 cm. Otwarcie mikrostacji nastąpiło już 26 listopada. Zima obfitowała w wydarzenia. Po bogatym w imprezy sportowe okresie letnio-jesiennym (seria zawodów na hulajnodze i cykliczne "Łysogórki") nastąpiła cała masa zawodów narciarskich i zgodnych z planem pracy SN i SKS AESCULAP, zajęć, sprawdzianów i zabaw. Jak na przykład: zawody rodzinne, coroczna maskarada, puchary Aesculapa i Łysej Góry, spartakiady zakładowe (KGHM) i zawody szkolne (licea jeleniogórskie). Rok 2006 przebiegał pod znakiem Zimowych Igrzysk Olimpijskich i udziału w nich zawodniczki Aesculapa Katarzyny Karasińskiej (startowała ona także w tym roku w Pucharze Świata, będąc o krok od zakwalifikowania się do pierwszej trzydziestki - 0,08 s i 0,2 sek). Na Łysej Górze w przededniu igrzysk odbyły się treningi olimpijek i olimpijczyków. Trenowały tutaj: nasza Kasia i Dagmara Krzyżyńska a także paraolimpijczycy Jarosław Rola i Andrzej Szczęsny. Mieliśmy po raz pierwszy okazję oglądać Kasię Karasińską na trasie olimpijskiego slalomu w Turynie (Sestriere, zajęła tam 30 miejsce). W tym sezonie wydaliśmy kolejny folder szkoły (a okazja duża - 35-lecie Aesculapa). Przeprowadzono (Kierownik Wyszkolenia - Michał Rażniewski) kursy kadrowe: na stopień demonstratora i kwalifikacyjny. Druga nasza zawodniczka Agnieszka Iwanicka znakomicie sposała się na Ogólnopolskiej Olimpiadzie Młodzieży na Czarnej Górze. Agnieszka może poszczycić się niezłą kolekcją: dwa srebrne i jeden złoty medal; krążków jest właściwie sześć, bo w ramach olimpiady rozegrano również mistrzostwa Polski. Instruktorzy z Aesculapa brali udział w tradycyjnych Ogólnopolskich Zawodach Instruktorów i Trenerów. Zawody te odbyły się tym razem w Kluszkowcach k/Nowego Targu. Szkołę reprezentowała piątka instruktorów: Joanna Ceglińska, Dominika Dworska, Marta Maciejewska, Szymon Kempisty i Piotr Wądołowski. Na uwagę zasługują dobre wyniki w jeździe technicznej Dominiki Dworskiej, 5-6 miejsce (z taką samą ilością pkt co Katarzyna Strama - 33) i Piotra Wądołowskiego - 6 miejsce (33,5 pkt) oraz 14 miejsce Marty Maciejewskiej w (31 pkt), a także 13 miejsce Szymona Kempistego w TOTALU. Zespół Aesculapa zajął 9. miejsce w II Mistrzostwach Licencjonowanych Szkół Narciarskich.

Na zakończenie obejrzyj wykresy obrazujące jak kształtowała się liczba uczestników szkolenia podstawowego oraz naszych wychowanków, którzy ukończyli kursy kadrowe organizowane przez SN i SKS AESCULAP w latach 1970 - 2007 (aby powiększyć - kliknij miniaturki).

........... ...........

Tekst, wykresy i zdjęcia: Michał Rażniewski

Rozwój mikrostacji

1982

Pierwszy wyjazd uczestników SN i SKS AESCULAP na Łysą Górę. Z powodu wprowadzenia stanu wojennego ( 13 grudnia 1981 r.), niemożliwe stały się wyjazdy na narty w Karkonosze i trzeba było szukać innych miejsc do prowadzenia zajęć narciarskich. To rok przełomowy w działalności Szkoły i Klubu. Wtedy powstał pomysł budowy bazy narciarskiej na Łysej Górze.

Tak wyglądały stoki Łysej Góry w 1982 roku. Jeszcze dziewicze - nie ma turystów. Pan Stanisław Rażniewski powiedział wtedy: "Tu wybudujemy wyciągi... ". Niektórzy się uśmiechali...

Stanisław Rażniewski - pomysłodawca Mikrostacji Sportów Zimowych Łysa Góra Chrośnica-Dziwiszów ( jego autorstwa jest także pełna nazwa mikrostacji ). On również z entuzjazmem podjął się wdrożenia projektów w życie. Okazało się, że z dobrym skutkiem

1983

Kierownik SN i SKS AESCULAP Stanisław Rażniewski rozpoczyna starania o wykonanie pierwszych wyciągów w rejonie Dziwiszowa, odbyły się wtedy rozmowy na szczeblu Zarządu Szkoły i Klubu.

1985

Budowa wyciągu zaczepowego typu Janosik na stoku Ulimka w Dziwiszowie. Wykonanie Antoni Kozik i Zenon Palewicz. Stok narciarski przygotowały dzieci i rodzice, członkowie Aesculapa w czynie społecznym pod kierownictwem Teresy Rażniewskiej
/ była to rozbiórka starych murów piwnic i zrobienie przejazdu i parkingu przy drodze /. Stok udostępnił dla potrzeb klubu jego właściciel Roman Kronerberger.

Janosik na Ulimce

Dziwiszów 1985 rok. Na stoku Ulimka - tu ustawiono pierwszy wyciąg narciarski. Na zdjęciu Panowie Zenon Palewicz i Mieczysław Bogdaszewski montują wyciąg typu "Janosik"

1986

1 Sekretarz KW PZPR w Jeleniej Górze Jerzy Golis wizytował stoki Łysej Góry i wydał zgodę na budowę wyciągu.

1987

Zostaje spisana umowa dzierżawy gruntów na Łysej Górze z dyr. PGRO Kazimierzem Sojką / na lata 87 95 /. Rozpoczęto budowę linii energetycznej na Łysą Górę . Osoby, które wydatnie przyczyniły się do jej ukończenia to : Hipolit Franciszek Fajkosz, Józef Rygiel, Stanisław Zosik .

1988

Rozpoczęto budowę wciągu orczykowego nr 1 produkcji FMP Fampa Cieplice Śl. Wyciąg buduje Bogdan Pawłowski ze swoją grupą budowlaną oraz inni fachowcy.

Podpora

Łysa Góra 1988 rok - przygotowana do montażu podpora wyciągu orczykowego

1989

PGRO rozwiązuje się i ziemię, którą wydzierżawił Aesculapowi przekazuje Gminie Jeżów Sudecki. Gmina nie powiadamiając Szkoły Narciarskiej Aesculap sprzedaje ziemię indywidualnym rolnikom ( Grażyna Sosnowska, Jan Nowak ).

Stok przed laty

Tak wyglądał jeszcze w 1990 roku stok narciarski na Łysej Górze

1990

SN i SKS Aesculap spisuje umowę z rolnikami dotyczącą użytkowania ziemi. Zlecono Kazimierzowi Tarsie wykonanie kompletnej dokumentacji sztucznego naśnieżania.


Pierwsze śnieżenia

Pierwsze śnieżenie na Łysej Górze

1991

W wyniku porozumienia między Zarządem SN i SKS Aesculap a dyr. ZBK Lubin Ryszardem Janeczkiem oraz Jerzym Bułą rozpoczęto budowę systemu sztucznego naśnieżania. Zakład Budowy Kopalń inwestuje 4 miliardy starych złotych w budowę zbiornika na wodę, pompowni, hangaru, drogi dojazdowej, rurociągu wodnego i powietrznego, zakup ratraka, maszyn śnieżących, sprężarek i pomp. Budową obiektów w Mikrostacji Sportów Zimowych Łysa Góra zajmują się : z ramienia Zarządu Aesculapa V / ce Prezes d / s Inwestycji Mieczysław Tyczyński a za strony ZBK Lubin Jerzy Buła.

Zbiornik wodny

Zbiornik wody - jeden z elementów systemu sztucznego śnieżenia. Fot. Mirosław Patronik

Aesculap dokonuje pierwszego zakupu ziemi od rolnika Jana Nowaka. Łysą Górę wizytuje minister Michał Bidas, ówczesny Prezes Urzędu Kultury Fizycznej i Turystyki w Warszawie.

Łysa Góra w szczycie sezonu

Łysa Góra w szczycie sezonu - droga dojazdowa a na drugim planie stoki narciarskie

Łysa Góra nocą

Łysa Góra. Nawet późnym wieczorem można tu pojeździć na nartach

Jest obecny na inauguracji sezonu narciarskiego 1991 /1992 , bardzo podoba mu się działalność Aesculapa i idea budowy stacji narciarskiej na Łysej Górze . Obiecuje a później spełnia swą obietnicę dotyczącą przekazania pieniędzy z UKF i T u na budowę następnych wyciągów ( talerzykowych - nr 2 i nr 3 ). Sprowadzono pierwsze tyczki slalomowe przegubowe na Łysą Górę.

1992

Rozpoczęto budowę wyciągów talerzykowych nr 2 i nr 3 , których producentami i wykonawcami są Mirosław Patronik i Milan Vasicek. Wykupiono następną część ziemi od rolnika Bogdana Chamielca. ZBK Lubin wydzierżawia urządzenia techniczne Mikrostacji Sportów Zimowych Łysa Góra - Mirosławowi Patronikowi, który zarządza ją 1 rok. W tym czasie na stokach Łysej Góry pojawia się ratrak.

Ratrak

Maszyna do ubijania śniegu podczas pracy

1993

Jesienią zarządzanie Łysą Górą przejmuje Teresa Rażniewska, która organizuje w tym czasie szkolenia załogi Łysej Góry. Szkolenie techniczne przeprowadza Stanisław Mierzwiak z Okręgowego Inspektoratu Kolejowego Dozoru Technicznego we Wrocławiu. Szkolenie BHP przeprowadza Jerzy Buła. Odbywa się również szkolenie UDZIELANIA PIERWSZEJ POMOCY, które prowadzi Maciej Dworski ratownik GOPR , lekarz , również członek SN i SKS Aesculap. W tym okresie Teresa Rażniewska kieruje pracami przy poszerzaniu stoku, wyrównywania jego powierzchni, po Łysej Górze jeździ spychacz, który niweluje nierówności. Teresa Rażniewska ciągle mobilizuje Zarząd, członków Szkoły i Klubu , dzieci i młodzież do pomocy przy pracach na rzecz Łysej Góry.

Teresa


Teresa Rażniewska


Organizuje niekończące się czyny społeczne zbieranie kamieni ze stoku, korowanie drzewa potrzebnego do prac budowlanych, malowanie baraków. Całe dnie spędza na Łysej Górze. Nie tylko aby dopilnować prac. Jak trzeba - zakasuje rękawy i sama bierze się do roboty.

Korowanie

Korowanie drzewa

W starym autobusie Aesculapa (który został wciągnięty na szczyt Łysej Góry) urządzono pierwszy w historii Mikrostacji bar. Wnętrze autobusu zostało pomysłowo wykorzystane: poprzestawiano fotele, ustawiono sprzęty kuchenne i zainstalowano ogrzewanie. Pierwszym właścicielem baru był Stanisław Sterna.

Z lotu ptaka

Widok z lotu ptaka na szczytowe partie Mikrostacji. Po prawej: hangar i górna stacja wyciągu. Po lewej: autobus, który jakiś czas pełnił funkcję baru ( oczywiście po odpowiednich zabiegach adaptacyjnych ).

1994

Nowym kierownikiem Mikrostacji zostaje Jan Gogojewicz.

Z okola

Widok na Łysa Górę z przeciwległych stoków Gór Kaczawskich ( z Okola )

1995

Następuje reorganizacja Zakładu Budowy Kopalń w Lubinie. Firma ta zmienia nazwę na Przedsiębiorstwo Budowy Kopalń w Lubinie. W związku z tą reorganizacją wygasa umowa o współpracy i Aesculap zostaje zobowiązany do wykupienia środków trwałych znajdujących się na terenie Mikrostacji.

1996


Państwo Teresa i Stanisław Rażniewscy

Państwo Teresa i Stanisław Rażniewscy


Wszystkie środki trwałe zostają wykupione od PBK i od tej pory SN i SKS Aesculap jest ich jedynym właścicielem. Państwo Stanisław i Teresa Rażniewscy podejmują z Panem Andrzejem Karasińskim rozmowy na temat budowy nowego wyciągu narciarskiego, który byłby usytuowany równolegle do istniejącego wyciągu nr 1. Zakupiono używany skuter śnieżny.

Łysa 1996

Łysa Góra w 1996 roku

1997

W wyniku porozumienia z Przedsiębiorstwem Budownictwa Górniczego i Energetycznego Spółki z O.O EGBUD i jej dyrektorem Andrzejem Karasińskim rozpoczęto budowę wyciągu TATRA POMA /z zasobnikiem/. Wiosną przeprowadzone zostały prace miernicze przez geodetów słowackich.

Budowa Tatra Pomy

Budowa nowego wyciągu: Tatra-Pomy. Prace przy wylewaniu betonu

Prace wstępne i fundamenty wyciągu wykonał EGBUD a montaż Słowacy. Tempo robót budowlanych było ekspresowe. Pierwsze maszyny wjechały na plac budowy na początku września a już w październiku wyciąg był gotowy do odbioru technicznego. Wybudowano bar gastronomiczny w połowie stoku.

Bar

Łysa Góra - bar

Właścicielami baru są Krzysztof Palcyn i Jarosław Szpala, bar został wybudowany na wydzierżawionym od Aesculapa gruncie. Przy górnej stacji wciągów udostępniono klientom Łysej Góry następny punkt gastronomiczny / przyczepa campingowa /, który obsługuje Mieczysław Rubin. Wykonano budynek, w którym obecnie otworzono wypożyczalnię sprzętu i serwis narciarski .Właścicielem jego jest Michał Palewicz.

1998

Ustawiono dwa namioty / Lech i Bosman / po jednym obok każdego z punktów gastronomicznych, zwiększając tym samym wydatnie ilość miejsc konsumpcyjnych jadłodajni .

Namiot

Namiot na górze


1999

Na szczycie Łysej Góry ustawiono namiot firmy Okocim ( w miejsce namiotu Lecha ) na 150 osób, podjęto starania o modernizację i przedłużenie wyciągu nr 2 ( do 650 m.).

Łysa z góry 1996

Łysa Góra w 1996 roku


Łysa 1999

Łysa Góra w 1999 roku


2000

Rozpoczęto budowę schroniska na Łysej Górze ( przy górnej stacji wyciągu nr 2 ).

Wmurowanie kamienia

Budowa nowego budynku. Na zdjęciu moment wmurowania kamienia węgielnego. Fot. Krystyna Szemplińska

Rok 2000 przeszedł do historii jako feralny, a właściwie końcówka roku - grudzień 2000. Próbowano w tym czasie wybudować drogę w poprzek stoku. Na trawiaste stoki Łysej Góry wjechały maszyny, wysypano kamienie wielkości pięści... Początek całej sprawy był po prostu niesamowity. Nad mikrostacją zawisło widmo drogi, przecinającej stok dokładnie w połowie. Widmo tym straszniejsze, że zanosiło się na zniweczenie długoletniej pracy społecznej cenionej i zasłużonej grupy dzieci, młodzieży, działaczy ze środowiska narciarskiego Jeleniej Góry. Wielka firma telefonii komórkowej chciała wjechać swoimi spychaczami na idealne trawniki narciarskie, z których uczestnicy Aesculapa przez lata, z mozołem wyzbierali wszelkie kamienie, aby zapewnić komfort jazdy sobie i innym narciarzom korzystającym z mikrostacji. Aby przybliżyć tamte okropne chwile cytujemy artykuł pt.: "W poprzek rozumu", który ukazał się w Gazecie Wrocławskiej (środa 13 XII 2000 R. NR 290 (15 696)).

Cyt. "Jelenia Góra / Jeżów Sudecki

- Mamy teraz powiedzieć narciarzom, że z powodu drogi stok nie będzie czynny aż do odwołania? pyta Teresa Rażniewska prezes i założyciel Aesculapa. Stok na Łysej Górze powstawał przez lata, pracę naszą i naszych wychowanków zniszczono w kilka godzin ... Stok Łysa Góra jest własnością Aesculapa, Klubu, który kształci młodych narciarzy i instruktorów. Zrobił już furorę w Polsce i zagranicą. Przez wiele lat dzieci, członkowie Aesculapa, własnoręcznie zbierały kamienie ze stoku, żeby można było jeździć nawet przy bardzo cienkiej pokrywie śnieżnej. Miejsce to było jedyną narciarską atrakcją gminy Jeżów Sudecki. Teraz stało się zarzewiem konfliktu między właścicielami stoku Teresą i Stanisławem Rażniewskim (uwaga! właścicielem stoku jest Szkoła Narciarska i Sudecki Klub Sportowy Aesculap przyp. MR), firmą Polkomtel S.A i gminą Jeżów Sudecki. Poznański oddział firmy na sąsiadującej ze stokiem działce postawił nadajnik telefonii komórkowej. Do nadajnika potrzebna była droga dojazdowa. Podjęto więc decyzję, że będzie to właśnie ta, przecinająca stok w poprzek. O decyzji nie poinformowano właścicieli stoku, twierdząc, że ten pas ziemi jest własnością gminy. Faktycznie, pas ziemi sąsiadującej z drogą Aesculapa jest własnością gminy. Jednak ciężkie maszyny wjechały na stok, korzystając z wewnętrznej drogi Aesculapa. - 29 listopada pojechałam tam z jednym z dziennikarzy, który chciał porozmawiać o przygotowaniach do sezonu, o rozwoju stoku. To co zastałam przeraziło mnie opowiada Teresa Rażniewska. - Wysypano tony gruzu i kamieni, dla utwardzenia nawierzchni. Nie mogłam własnym oczom uwierzyć. Sprawa drogi przewija się przez dzieje klubu od 1996 roku. Wielokrotnie odżywała, kiedy pojawił się inwestor z pieniędzmi. Sąsiadujące ze sobą dwie drogi gminna i prywatna stały się przyczyną konfliktu. Od 29 listopada toczy się intensywny ... monolog. Aesculap na wiele sposobów próbuje dojść do porozumienia z wszystkimi stronami konfliktu. Klub zaproponował zmianę gruntu. Chciał oddać inny pas swojej ziemi za odstąpienie od korzystania z drogi przecinającej stok. W ten sposób można by bowiem zorganizować inny dojazd do nadajnika. W tej sprawie odbyło się spotkanie. Jednak Teresa Rażniewska próbę porozumienia przypłaciła pobytem w szpitalu. Jeleniogórski poseł, Marcin Zawiła postanowił osobiście interweniować u prezesa firmy, którego poinformował o skutkach działalności jego pracowników. Rodzice wychowanków zakasali rękawy i na nowo rozpoczęli zbieranie kamieni. Właściciele stoku postanowili zabezpieczyć drogę słomą, bądź wiórami z tartaku. Okazało się jednak, że po tylu latach budów i inwestycji dopiero teraz, na wysypanie trocin potrzebna jest specjalna zgoda gminy. - Nie wiem co będzie, jak w końcu nadejdzie zima, a sprawa nie zostanie załatwiona mówi Teresa Rażniewska

Beata Maly"

Całe szczęście, że zamiar ten spełzł na niczym. Przysporzył tylko wiele, wiele niepotrzebnych nerwów ludziom.... Udało się wybudować drogę w innym miejscu. Historia budowy tej drogi opisana jest na stronie.

2001

Budynek klubowy w czerwcu 2001 roku. Jest tu jeszcze sporo do zrobienia ( piętro ), ale czynne są już między innymi wygodne toalety, dyżurka dla ratowników i pomieszczenie dla dzieci. W tym roku rozpoczęto modernizację wyciągu talerzykowego nr 2. Rozpoczęto także budowę studni.

Czerwiec 2001


2002

Budowa trwa. Dobudowano dwie kondygnacje - górną w stanie surowym, łącznie z dachem; wykończono bar a także oddano do użytku dwa pomieszczenia na górze. Zakończono przedłużanie wyciągu nr 2. Liczy on obecnie 670 m długości. Wybudowano taras widokowo - wypoczynkowy, ujęcie wody ( drugie - studnia wiercona ).



2003

W tym roku rozpoczęto budowę wyciągu nr 5; przygotowano trasę przy tym wyciągu, zakończono prace melioracyjne w dolnej części stoków. Zlikwidowano znajdujący się w górnej części mikrostacji słup elektryczny oraz rozpoczęto rozbudowę hangaru. Podwoiła się ilość słupów oświetleniowych na trasach narciarskich - wybudowano dodatkowy rząd latarni wzdłuż wyciągu nr 2. Wykonano elewację budynku klubowego, oddano do użytku kolejne pomieszczenia.

28.08.2003 r

2004

Wykończono pomieszczenia na piętrze budynku oraz pokój socjalny. W ciągu lata trwała również modernizacja drugiego budynku (dawnego "ski-serwisu") z następującymi pomieszczeniami: archiwum SN i SKS "AESCULAP", przechowalnią nart dla uczestników szkoły i kasa. Ostatecznie zakończono te prace jesienią. Dobiegła końca budowa ekologicznej oczyszczalni ścieków. Realizowana była akcja (i trwać ona będzie nadal) "Lato na Łysej Górze", w ramach której zakupiono sprzęt do utrzymania trawników oraz zjazdowe hulajnogi. Odbywają się cykliczne zawody rowerowe MTB - Łysogórki 2005. Więcej fotografii z serii "Budowa" jest tutaj. W

4.08.2004



Łysa Góra w obrazach - kronika foto SN i SKS AESCULAP, lata 1982 - 2005 (kliknij na obrazek aby wejść do galerii)

Wybudowano nam drogę od parkingu do Mikrostacji. Droga w poprzek stoku to już historia. Fakt pomyślnie sfinalizowanej sprawy wymiany gruntów pomiędzy SN i SKS AESCULAP a Gminą Jeżów Sudecki umożliwił budowę nowej drogi na Łysą Górę. A właściwie jej ostatniego odcinka pomiędzy parkingiem a górną częścią mikrostacji, który wybudowała właśnie Gmina Jeżów Sudecki. Droga ta łączy Kapellę z Łysą Górą i obecnie omija całkowicie tereny mikrostacji. Przed pięcioma laty jedna z najpotężniejszych firm telefonii komórkowej wjechała ciężkim sprzętem budowlanym na trasy Łysej Góry po to, aby wybudować drogę w poprzek stoku. Fakt ten spowodowałby praktycznie zamknięcie mikrostacji i zlikwidowanie wieloletniego, społecznego dorobku. Groźba wysypywania kamieni na trawniki a także perspektywa ruchu samochodowego w poprzek tras narciarskich została raz na zawsze zażegnana. Cieszymy się bardzo, że doczekaliśmy tak radosnego wydarzenia. Wylano asfalt na drodze dojazdowej, którą będą jeździć zgodnie wszyscy zainteresowani użytkownicy. 2005

Zakupiliśmy dalszą część wyposażenia rolniczego (prasę do siana itp.) Została rozpoczęta budowa stajni wraz z zapleczem na sprzęt rolniczy.
Zakupiliśmy 100 tyczek przegubowych i bezprzewodową fotokomórkę do pomiaru czasu na zawodach i sprawdzianach.

Budowa stajni, trwała do zimy (sezon 2005/2006) - jest ona obecnie w stanie zamkniętym (surowym - ściany, dach). Zakończenie budowy planuje się na lato 2006. Na początku sezonu 2005/2006 przy dolnych stacjach wyciągów postawiony został nowy punkt gastronomiczny - tzw. "Arenka" (firmy Lech).

2006

Sezon 2005/2006 okazał się najdłuższym w historii Łysej Góry. Rozpoczął się 26 listopada. Mikrostację przykryła rekordowa ilość śniegu naturalnego. Na trasach naśnieżanych pokrywa wyniosła 110 cm. Można było jeździć dosłownie wszędzie w masywie Łysej. Wiosną zaczęła funkcjonować stajnia (finalne prace adaptacyjne zrealizowano w końcu lata i na początku jesieni), zakupiono konie (na początku sezonu letniego) i otwarto szkółkę jeździecką. Jesienią zakończono budowę parkingu (na tym etapie - powierzchnia szutrowa). Rozpoczęto budowę nowego wyciągu narciarskiego o długości 650 m., a także nowego budynku - schronu dla dzieci za wyciągiem nr 3.

2007 i 2008

Dwie bezśnieżne zimy. Gmina Jeżów Sudecki nie bierze trudnej sytuacji Aesculapa pod uwagę i nakłada dodatkowe horrendalne podatki. >>>

Tekst i zdjęcia: Michał Rażniewski

Copyright © Michał Rażniewski
Wszelkie prawa zastrzeżone


Działy
 
 

Menu główne

 
Strona główna
Łysa Góra
Działalność
Galeria
Historia
Sport
Artykuły
Jelenia Góra
T. S. Rażniewscy
Autor witryny
Kontakt
Linki
Letnie atrakcje
 

Pogoda Łysa Góra

 

 

Informacje klubowe

 
Sprawy bieżące
Kronika Aesculapa
Księga Gości
Napisano o nas
Archiwum
Galeria tygodnia
 

Video

 

 

Strony autora

 
Galeria fotografii
Wyprawy rowerowe
Helena Mniszek
Droga na Łysą Górę
 

Inne


TopLista Jelenia Góra